Przepisy prawa oświatowego nie wskazują, w jakim języku należy dokonywać wpisów tematów lekcji z języka obcego w dokumentacji szkolnej. Nauczyciele języków obcych często zapisują temat w języku, którego nauczają. Takie działanie nie jest właściwe.
Ustawa o języku polskim
Kwestię języka i jego stosowania reguluje ustawa z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim. Zgodnie z zapisami art. 5 ust. 1. ustawy podmioty, które wykonują zadania publiczne na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dokonują wszelkich czynności urzędowych oraz składają oświadczenia woli w języku polskim. Tym samym cała dokumentacja szkolna, w tym także programy nauczania języka obcego czy też w przypadku przedszkola program wychowania przedszkolnego, powinny być prowadzone, zapisane w języku polskim.
Art. 5. 1. Podmioty wykonujące zadania publiczne na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dokonują wszelkich czynności urzędowych oraz składają oświadczenia woli w języku polskim, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej.
Należy także pamiętać, że dzienniki szkolne podlegają kontroli. Osoby sprawujące nadzór nie mają obowiązku znać obcych języków. Jest to więc kolejny powód, dla którego wpisy w dziennikach powinny być dokonywane w języku urzędowym naszego kraju.
Nie oznacza to jednak, że oryginalnej nazwy filmu, książki, ćwiczonej struktury gramatycznej, nie można wpisać w języku obcym. Można. Taki temat lekcji będzie zgodny z obowiązującymi przepisami:
„Budowa zdań przeczących i pytających w czasie teraźniejszym z zastosowaniem czasownika to be.”
Więcej na temat prowadzenia dokumentacji pedagogicznej znajdą Państwo w e-szkoleniu ECRK Białystok: Zasady prowadzenia dokumentacji pedagogicznej.
Podstawa prawna:
Stan prawny na dzień:
- 21-03-2024
