Treść orzeczenia określa rozporządzenie MEN w sprawie orzeczeń i opinii wydawanych przez zespoły orzekające działające w publicznych poradniach psychologiczno-pedagogicznych. Ponadto orzeczenia sporządzane są według wzorów załączonych do ww. rozporządzenia.
Orzeczenia zawierają między innymi następujące treści:
- Diagnozę funkcjonowania ucznia – uwzględniająca zarówno obszary, w których uczeń ma trudności, jak i jego mocne strony i potencjał rozwojowy. Diagnoza powinna również obejmować ograniczenia wynikające ze środowiska szkolnego i wychowawczego
- Zalecenia i formy pomocy psychologiczno-pedagogicznej – m.in. zajęcia specjalistyczne, w których uczeń powinien brać udział (np. korekcyjno-kompensacyjne, logopedyczne, rozwijające kompetencje emocjonalno-społeczne oraz inne zajęcia o charakterze terapeutycznym), zajęcia dydaktyczno – wyrównawcze i inne; także ogólne zalecenia dla nauczycieli do pracy z uczeniem oraz rodzicem.
- Cele rozwojowe i terapeutyczne– czyli określenie najważniejszych obszarów funkcjonowania dziecka, które wymagają usprawnienia.
- Formy kształcenia – wyszczególnienie form kształcenia (np. szkoła specjalna, szkoła integracyjna, szkoła ogólnodostępna), przy czym to rodzic lub prawny opiekun decyduje o tym, w jakiej szkole/placówce dziecko będzie kontynuowało edukację
Orzeczenie określa zalecane warunki umożliwiające zaspokojenie potrzeb rozwojowych i edukacyjnych ucznia, w tym warunki rozwijania jego potencjalnych możliwości i mocnych stron, wzmacniania aktywności i uczestnictwa ucznia w życiu przedszkola, innej formy wychowania przedszkolnego, szkoły, ośrodka lub placówki, a także – jeżeli zachodzi potrzeba – zakres indywidualnego wsparcia dziecka lub ucznia.
Orzeczenie wskazuje zalecane formy pomocy psychologiczno-pedagogicznej, a także proponuje charakter zajęć rewalidacyjnych oraz wskazuje potrzebę realizacji zajęć socjoterapeutycznych i resocjalizacyjnych.
W zależności od potrzeb dziecka niepełnosprawnego zespół również określa niezbędny sprzęt specjalistyczny i środki dydaktyczne, w tym wykorzystujące technologie informacyjno-komunikacyjne, odpowiednie ze względu na indywidualne potrzeby rozwojowe i edukacyjne oraz możliwości psychofizyczne dzieci i młodzieży niepełnosprawnych. Precyzyjne formułowanie zaleceń ukierunkowujących działania w zakresie zapewnienia odpowiednich do potrzeb dziecka lub ucznia sprzętu specjalistycznego i środków dydaktycznych pozwala dyrektorom szkół i przedszkoli na optymalną organizację odpowiednio kształcenia specjalnego lub zajęć rewalidacyjnych.
Powyższe informacje są wykorzystywane przez zespół nauczycieli i specjalistów przy sporządzaniu indywidualnego programu edukacyjno – terapeutycznego dla ucznia.
Podstawa prawna:
Stan prawny na dzień:
- 20-03-2024
